Nieuws
Udor als proefkonijn naar kliniek Utrecht
Naar aanleiding van een oproep in "De Hoefslag" en op Horses.nl waarin ten behoeve van een onderzoek door de Universiteit van Utrecht werd gevraagd om paarden met hanentred, zijn we op 18 mei 2010 afgereisd naar Utrecht.
Bij dit onderzoek, wat onder leiding staat van Dr. Wim Back, zijn o.a. ook Drs. Gerrie van Oossanen (onze fysiotherapeut) en Jacques Maree uit Honselersdijk (onze veearts toen we nog in Den Haag woonden) betrokken. Over twee dagen werden 6 paarden (KWPN-ers)onderzocht. Wim Back had Udor natuurlijk zo'n 2 jaar geleden al helemaal onderzocht, dus zijn historie was in Utrecht al wel bekend.
Dit onderzoek was gebaseerd op een idee van een Amerikaanse hoefsmid. De stelling was dat paarden met een hanentred bij de afzet wat verder naar achteren "doorglijden" en daardoor meer kracht moeten zetten om het been weer bij te trekken, wat tot een kramperige reactie lijdt. Door nu het bewuste been te voorzien van een speciaal ijzer, dat voor meer weerstand bij de afzet zorgt, zou het paard minder hoeven bij te trekken, ook andere spieren gaan trainen en uiteindelijk minder kramperigheid moeten laten zien.
Het onderzoek zelf ging als volgt. In peesbeschermers aan alle vier de benen werden sensoren gestopt, alsmede ook in bandjes welke boven het spronggewricht waren bevestigd. Deze bandjes konden dan de bewegingen van de benen (spieren) doorgeven aan een computer.
Eerst moest er op harde ondergrond op het rechte stuk in stap heen en weer gelopen worden. Vervolgens linksom op de grote volte gevolgd door een kleine volte, daarna rechtsom op de grote volte en weer een kleine volte. Tot slot weer het rechte stuk op en neer maar dan in draf. Hierna werd dezelfde sessie nog eens over gedaan op zachte ondergrond (manegebodem).
Vervolgens moesten we naar de hoefsmid waar Udor d.m.v. warm beslag van twee op maat gemaakte achterijzers werd voorzien. Het ijzer aan zijn rechter achterbeen was dus het aangepaste ijzer. De aanpassing bestond uit een ijzeren strip van zo'n 2 cm hoog die in de ronding van het ijzer (dus aan de voorkant) aan de onderzijde van het ijzer werd vast gelast. Door deze strip bood het ijzer meer weerstand
Hierna moesten we weer hetzelfde programma doen op harde en zachte ondergrond, waarna de ijzers weer werden afgenomen. Ook daarna moest het programma nog eens herhaald worden.
Alle onderdelen werden uitgebreid op video vast gelegd en gedocumenteerd. Eind juni worden de eerste resultaten van het onderzoek verwacht.
Zelf hebben we niet zo heel erg veel hoop dat een en ander tot een verbetering van de stap van Udor zal leiden, hoewel ik hem op sommige momenten wel regelmatiger hoorde stappen. Het blijft dus afwachten wat er van terecht kan komen.
